Adını Koyamadım

Yarım kaldım,
Eksik kaldım, tamamlanamadım.
Sen gittin ya bir veda bile etmeden,
Ben tam anlayamadım.
Ondan mı bilmem, adını koyamadım.
Gitmedi, gelecek diye bekliyorum.
Gözlerim yollarda,
Kokun burnumda,
Her nefeste seni içime çekiyorum.
Tüketiyorum kalan zamanı,
Harcıyorum geçen ömrümü uğruna.
Boşaltıyorum yüreğimdekini satırlara.
Nefret mi, sevgi mi, adını koyamadım.
Bir sızı saplı yüreğimin derinliklerinde,
Kalem elimde,
Adın dilimde,
Suretin gözümün önünde.
Hayallerinle, hatıralarınla yaşıyorum.
Bu acı nasıl bir acı?
Ben nasıl dayanıyorum?
Buna ben bile şaşıyorum.
Her duyduğum şarkıda adın geçiyor,
Gözlerim sulanıyor, yanağıma süzülüyor.
Sana mı yazılmış her şarkı, soramadım.
Bu nasıl bir duygu, adını koyamadım.
Farkındayım, kendimi kandırıyorum.
Sen gittin, sen yoksun, sen olmayacaksın.
Ben bunu da biliyorum.
Ama öyle inanmak istiyorum.
Ne yaptım, ne ettimse başaramadım.
Unutmak istedim, unutamadım.
Ben bir umuda kapıldım.
Bu umudun adını “sevmek” koyamadım.
Bu hayalin adını “aşk” koyamadım.