Şühedânın ayak sesleri sessiz ve soğuk,
Ölüm, tenlerde lapa lapa keskin bıçak.
Bayrak bayrak dalgalanırken şehâdet, yiğit yüreklerde,
Eli kınalı Mehmetçikler derin uykulara gebe!
Toprak örtmeli değil miydi, karın gömdüğü canları?
Tetikte donmuş şehadet parmakların kim ki celladı?
Cephane kucaklayan kollar, kesilmişken kaskatı,
Zafere giden yolların silik adımları!
Havada asılı nefeslerin son sözüdür “Allahu Ekber”
Vatanı uğruna destan destan kahramanlık yazan sen ey nefer,
Dua dua cennete yürürken sen,
Cenneti müjdeler sana âyetler!
Kirpiklerinin ucundan sarkan, son göz yaşıdır kristaller.
Ey şehidim! Senin de payına düşen kardan kefenler.
Üşüyen yüreğine gülümserken semâdan melekler,
Peygamberin cennette seni bekler…
