Bir Kamp Hatırası

Okuma tutkuma;
Ay ve de yıldızların ışığı yetmeyince,
Çözüm fenere kaldı.
Kamp sakinleri uyumuşken;
Ben ve çekirgeler uyanık.
Onlar senfoni orkestrası vazifesini yerine getire dursunlar;
Ben yine satırlar arasında kaybolayım.
İçmişim közde acı kahvemi kafamda iyi.
Uykumu almışım mavi denizlerin kıyısında.
Kitabımda bana kızar sesini duyar gibiyim.
“Geç kalmışım neredeymişim kaç gündür.”
Ama bilir misin sevgili kitabım!
Sevdiklerimle kayboldum eşsiz diyarlarda.
Ama bak!herkesler uyudu,
Şimdi de seninleyim.
Gecede uzun sabaha saatler var,
Hem uykumda yok.
Gözlerim ay ışığı gibi parlak.
Yıldızlarda yolculuğumuza yoldaş.
Nerede kalmıştık?
Hangi sayfada kaybolalım.
Hangi yaşamlarda buluşalım.
Özledin biliyorum.
Hadi başlayayım.
Canım kitabım.