Hayal ve umut arasında ince bir çizgi var. Nerden çıkardın bunu diyeceksiniz? Ama hayali olanın umudu vardır, umudu olanın hayali vardır.
Öğretmenlik hayalim, yazarlık hayalim, evlilik hayalim, anne olma hayalim… küçük büyük hepimizin hayalleri var. Ve bu hayallerin gerçek olması için gayret ediyoruz, umut ediyoruz. Umudumuz tükenince gayretimizi devreye geçiriyoruz, hayalimiz tükenince umudumuzu devreye geçiriyoruz. Böyle böyle hayallerimiz gerçek olacak.
Öğretmenlik hayalim şükür ki gerçek oldu. Atanamasam da bir öğretmenim. Ama atanmak istiyorum. Neden? Çeşitli nedenlerim var. Ama en etki eden neden gurur meselesi olması… Özelde çalışıyorum ama mesleğini icra ediyorsun gözüyle bakmıyorlar. Ama atanırsam gerçek bir öğretmen olacağım onların gözünde. Biliyorum saçma bir neden, kafaya takılmaz. Ama takılıyor işte. Sonraki nedenler ise maaşım yüksek olacak, bu kadar çok yorulmayacağım. Kendime zaman ayırabileceğim. Atanmış olsam maddi olarak rahat olup yazarlık atölyelerine katılabileceğim. Ama çok inanıyorum. İnşallah hayırlısıyla bir gün çok iyi bir yazar olacağım. Evlilik hayalimin en sona kalacağını beklerken ilk gelen olması da bir mucize. Ve anne olma hayalim… Onun gerçek olma zamanı daha gelmedi. İnşallah hayırla, sağlıkla, huzurla gelsin.
Yaşa göre yaşanmışlığa göre hayaller değişir. Annesi babası yaşayan keyfi yerinde olan çocuğun hayali oyun/oyuncak olurken anne veya babasını kaybeden iyi bir aile ortamı olmayan çocuğun ise hayali annesini babasını yanında istemek olur. Bir gencin hayali okulunu başarıyla bitirip iyi bir meslek sahibi olmaktır. Çalışan bir yetişkinin iyi bir insanla yuva kurmak istemesi, çocuk sahibi olmak istemesi… Yaşını almış amcaların, teyzelerin torun hayali kurması…
Bir söz vardır. ‘’Allah gerçekleştirmeyeceği şeyin hayalini kurdurmazmış.’’ Bu söze güveniyorum. Ve bol bol hayal kurmaya, dua etmeye çalışıyorum. Çünkü insanı ayakta ve hayatta tutmaya yarayacak bir amaçları, hayalleri, umutları olmalı. Şu atanmakmış, yazarlıkmış… bunlardan öte en büyük hayalim ve umudum hayırlı, bilinçli insan olmak, düşünerek, sorgulayarak yaşamak, elimden geldiğince karşıdakinin yerine kendimi koyarak onun tarafından düşünerek yaşamak…
Velhasıl kelam bu yazımı okuyan kardeşlerim, bilirsiniz her işe başlarken besmele çekmek o işi hayırla, kolaylıkla yürütmeyi sağlar. Bizlerde besmele çekerek, hayal kurarak, gayret ederek ve umut ederek yaşayalım. Gün doğmadan neler doğar atasözümüzü unutmadan yaşayalım. Her güzel şey için gayret ederek yaşayalım. Ne kadar yorulsak da bunalsak da yol bitmeyecek, mücadele etmeden hayalimiz gerçek olmayacak. Ben Allah’ın izniyle pes etmeyeceğim. Mücadele ederek hayallerimin gerçekleşmesini sağlayacağım inşaallah. Sizlerin de yolunuz ve bahtınız hayırla açık olsun…
