Bir Uç Noktası Düşünün, Sonsuzluktan Gelerek İnsanı Sonsuzluğa Götürüyor
Bilirsiniz, bazı vakitler insana zor gelir, bazı düz yollar bile yürünemez, aşılamaz sanırız.
Konuşmak ve telaş yerine susmayı ve düşünmeyi mi seçeriz, bu işte belli olmuyor! Söylenecek sözler, düşünülecek fikirler için beklemek gerekir, bekler miyiz? Yoksa aman ne olursa olsun diyerek, içimizde daha derin yaralar açacak yola mı gireriz? Bunu yaşayana sormak gerekir, öyle ise ben kendime soruyorum. Böylesi anları çok yaşadım, bir şeyleri düşünemediğim ve söyleyemediğim sözler ve çözemediğim duygu ve hisler için, bazı vakitler susmayı ve düşünmeyi seçtim. Bu susmak tefekkürle birleşince kalbim de deryaların kapısını açtı, her şey sırayla oluyor, sırasını beklemek gerek. Mesela, içimdeki boşluğu dolduracak bir cümle aradım, beni tatmin edecek boşluklarımı hoşlukla dolduracak diye, nefsimle dünya ile o kadar sık fıkı idim ki beni aldattığını fark edemedim, ta ki içimde yeşerenleri kurutana dek.
Aradığım tek cümle “aşk” tı, sonunda Rabbim’in yardımıyla buldum. İçimde sönmeye yüz tutmuş tüm duygu ve hisleri yeniden aşkın alevi ile yakarak, beni canlı tutması için yakmaya başladım. Başı aşk olup sonu hasretle bitse bile ben, hala aşktan vazgeçmeyenim, boşluklarımı hoşlukla doldurduğu için. Rabbim öylesine güzel yaratmış ki, aradığın bu âlemde olmasa da ahirette mutlaka var ve bu güzelliğiyle, ahiretin güzelliğine hayranlık duyarak bakmayı nasip ediyor Rabbim. Uzun uzadıya aşktan söz etmeme gerek yok, bilen bilir, bilmeyene de Rabbim inşallah nasip eder öğrenir.
Yani kısacası demem o ki; dünya malı, para, ev, araba, arsa, kazanma hırsı aşkın verdiklerini veremez, vermesi de mümkün değil zaten! Rabbim ne gerekiyorsa o şekilde yaratmış, yansımasıyla cenneti aşkı yansıtmış içinde… Bir uç noktası düşünün sonsuzluktan gelerek insanı sonsuzluğa götürüyor. İnsan buna âşık olmaz mı, daha başka ne isteyebilir ki sevmekten başka? Siz bunu bir de bu şekilde biraz düşünün ve yorumlarınızı da altına ekleyin derim.
Selamlarımla.
