Doğum Günü

Anılar saklamış yüreğine,
Kilitli bir sandığın içine.
Hissettiği tüm duyguların
Anahtarını atmış denize.
Nasıl hisseder, nasıl?
Kalbin her atışında
Gözyaşları parıldar yüzünde.
Ağlayacak hiçbir şey yok belki de.
Neden hissediyor peki böyle,
Kalabalık şehrin içinde kimsesizce?
Yutkunmak konusunda yaşadığı her zorluk
Boğazında düğüm düğüm olur her hece.
“Artık hissetmek istemiyorum,” dedi bilgece.
Ruhun taşıdığı ızdırapları bırakmak istedi sadece.
Mutluluğu bulacağına inandı bir gün.
Gözyaşlarını elleriyle taşımasaydı,
Veremediği her nefeste
Boğulacağını sandı.