Hayat akıp giderken paylaştıkça çoğalır, güzelleşir, sevindirir. Güzellikler paylaştıkça artar. Üzüntülerimiz, kırgınlıklarımız paylaştıkça azalır. Bize değer veren insanları sevmek, onların yanında olmak, onlara değer vermek, güven vermek çok da zor değildir aslında. Tatlı dil, güzel niyetler, güzel sözler, gülümsemek, hediyeleşmek, kişinin kendinden birşey eksiltmez. Üstelik karşı tarafı da memnun eder.
Hayat koşuşturmacasında birçok şeyi atlıyoruz, unutuyoruz çoğu zaman. Oysa hayat çok kısa. Hayattan geçip giderken zamanın farkına bile varamıyoruz. Zamanın, anın, sevginin kıymetini bilemiyoruz. Aslında hayat güzelliklerle, iyiliklerle daha güzel, daha kolay, daha yaşanılası. Hayatı kolaylaştırmak da güzelleştirmek de bizim elimizde.
Bize verilen sevgiye, değere biz de aynı şekilde karşılık verelim. Bu fani dünyada gelip geçmekte olduğumuzu unutmadan yaşayalım. Huzurumuzu bozmadan, en önemlisi de başka insanların huzurunu bozmadan yaşamak yaşayabilmek en önemlisi. Çıkarlarımızı değil de paylaşımlarımızı düşünmek, hayatımızdaki insanlara ne kadar işimize yaradıklarına göre davranmamak inanın en güzeli.. İnsan ilişkilerinden, kimseye güvenememekten kendimiz de çoğu zaman yakınıyoruz aslında. Belki kendi hatalarımızı görüp düzeltmekle hayatı daha yaşanılabilir bir hale getirmeye başlayabiliriz. Sonuçta bir yerlerde bir sorun varsa bir yerden başlamak gerekir.
