Mila

Mila beni saçlarımdan vurdular.
Baharın ilk günleriydi,
Meltem eserken,
Papatyalar kırları süslüyordu.
Gökyüzü mavisiyle deniz gibi parlıyordu.
Çilek reçeli,
Taze ekmekle buluşmak için can atıyordu.
Ceviz ağacında oyun oynarken çocuklar,
Toz içinde evlere koşuyordu.
Bahçelerde minicik ayakaları yıkanırken,
Gölgeler göğe bulut oldu.
Saçlarım kirlendi,
Yağmurun gözlerinde,
Beyaz papatyalar kokusu yitirmiş,
Biri reçel kavanozunu devirmiş,
Kedi dediler camdan içeri girmiş,
Soğuk dudaklarıma işlemiş
Şimdi tüm çiçekler mor açıyor,
Gözlerim denizi çok özlüyor,
Mavi nerde mila?
Bizim köyümüz,
Bizim evimiz nerde mila?
Köklerimizde gölgeler geziyor,
Bir bahar akşamı,
Gökler ağlıyor.