Özel yaşamda ve işte hep varlar. Var olacaklar.
Onlar etrafına hep mobbing kılıcını savururlar. Onlar zeki, çalışkan ve iş öğretendir. Etrafındakiler aptal, tembel ve beceriksizdir. Yorgun, hasta olup yatak döşek yatarsınız arkanızdan yakınırlar.
Kendileri ise makine, hasta olmayacak gibi arkanızdan hep biz çalıştık, siz yattınız derler. Sözde hak hukuk peşinde koşarlar. Gücü dibindekilere yeter ancak. Büyük balıklar önünde hep alık olurlar. Dut yemiş bülbül olup el pençe dururlar.
Mutsuz ve huzursuz ettiklerinin yakasından düşmezler. Tatminsizliklerinin ve tükenmişliklerinin bedelini etrafına ödetmeye çalışırlar.
Aşkta kendilerini vazgeçilmez sanırlar. Sevginin en güzelini kendisi yaşatır. Hayatı mükemmeldir. Tüm dağları onlar yaratmıştır (!) Nereden bulacaksın onun gibisini. Kontrol edilmekten hoşlanmazlar. Çaktırmadan kontrol etmeye bayılırlar. Kendisini sorguladığınızda size evhamlı derler. Emin değilsiniz. Güvensizsinizdir. Size tedavi için akıl verirler. Konuşmalarında akıllı davranır. Mimiklerini çözemezsiniz. Sizi kendinizle, arkadaşlarınızla hatta ailenizle baş başa bırakmazlar. Derdinizi yakınlarınıza anlatınca akıllanmanızdan korkarlar. Her şeyi onunla yapmak zorundasınız. Biricik, önemlisin gibi tatlı sözlerle avuturlar sizi. Alışkanlık yaptığını düşünür. Siz alışmamışsınızdır. Bağırıp çağırırsınız. Duyarlar. Önünüzde cam duvar vardır sanki. Duymamazlıktan gelir.
Nasıl kurtulursunuz? Kimseye akıl veremeyiz. Herkesin yıllarla edinilmiş tecrübeleri vardır. Onun yaptığını yapmak… Aynalama yapmak. Sonra net olacaksınız. Seninle her şey çok güzel, iyiydi. Sen haklısın deyip her şey için teşekkür edeceksiniz. Kararlı olacaksınız düşünce ve davranışlarınızla.
Kurtulduysanız ne mutlu sizle. Bundan sonra aynı hikâyeleri yaşamamak üzere…
