Neylersin?

Damla damla çağlayan bir nehirdir bu sevda.
Sevdanın diyarı Hak’tan geçer bilesin.
Onca yollar aşıp aşka eren sen misin?
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?
Bu ilmin, bilgin kimdendir, şu ölümlü dünyada.
Yolların hep ışıktır, yıllar geçse de hızla,
Umutsuzluk kaçıştır bil ki tüm makamlarda,
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?
İnsanlığa hep örnek, senin bin bir öğretin,
Geçmiştir ders veren, inan bundan hikmetin,
İnançsız bir hiçiz, yoktur inan kıymetin,
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?
Azı çok yapar isterse her gönül,
Aşığıdır Mevla’nın, ondan gelir her olur.
Mevlana da bu dergahın yoldaşıdır seninle,
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?
Kur’an’dır yüreğe akılları yorduran,
Bembeyaz bir sayfadır gönüllere sığmayan.
Yolculuklar onadır, hiçbir eşi olmayan,
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?
Mevla sana bir yol, sense ona faziletli bir kul.
Tek bir gönül incitme, kanatır hicranla yaranı,
Sen acizliği unutma, yaradan bilir davanı,
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?
Hz. Muhammed’le ol ki susmasın feyzler,
Evren aydınlanırsa ,cennette bil ki yok kahır.
Mevlana der ki sevginle gel, yine gel!
Hakk’ın yüce ruhuna kucak açmayıp neylersin?