Herkese merhaba. Bu yazımda, kimi zaman insanı bulutların üzerinde uçuran, kimi zaman da insanı yerden yere vurup tarifi imkansız bir acı çektiren aşka değineceğim.
Aşk, çok yoğun, uçlarda yaşanan bir duygudur. İnsan aşık olduğu zaman, gözüne adeta bir perde iner. Bu yüzden, doğruyu, yanlışı ayırt edemez çoğu zaman. Bütün dünyayı aşık olduğu insandan ibaret zanneder. Onsuz nefes almak, zulüm gibi gelir. Gözleri ondan başkasına kör, kulakları ondan başkasına sağır olur. Düşündüğü tek şey odur. Aşık olan insan, sevdiği yanındayken bile özler onu. Öpmek, koklamak, sarılmak, dokunmak ister sevdiğine. Ama gelin görün ki, aşk bazen çok zalim olabiliyor. Çünkü maalesef, her seven kavuşamıyor. Kimisi, sensiz nefes alamam, sensiz ölürüm, senden başkası olamaz, sensiz bu dünya bana haram dese de, bu aslında pek sağlıklı değil. Sağlıklı olanı, ben sensiz de yaşarım, ama seninle bir başka yaşarım, seninle aşkla yaşarım diyebilmek bence. Eğer bittiyse, demek ki hayırlı değilmiş. Böyle düşünmeli insan. Kendini içkiye, sigaraya vermek çözüm değil. Biraz zaman ve biraz dua gerekiyor. Geçiyor, emin olun. Çok acıtıyor, zor oluyor, çok ağlatıyor, hatta insanı delirme noktasına getiriyor. Ama geçiyor. Öldürmeyen acı güçlendiriyor. İnsana tecrübe oluyor. İnsan, acısı geçince anlıyor o kişinin hayırlı olmadığını. Tabi biraz geç oluyor. Keşke aşık olacağımız kişiyi seçebilsek. Ama olmuyor işte. Gönül, ferman dinlemiyor. Allah karşımıza, hayırlı insanlar çıkarsın. En önemlisi bu. Allah, kalbimizi hayırsız, vefasız insanlarla yormasın. Değer, kıymet bilen insanlara denk gelsin yüreğimiz. Allah için sevenlere çıksın yolumuz. Kırmaktan, incitmekten haya eden insanlarla geçsin ömrümüz.
Son olarak şunu söylemek istiyorum. Sevdiğiniz insana senin için ölürüm demeyin. Sevdiğiniz insana, seninle bir ömür yaşarım deyin. Asıl mesele ölmek değil çünkü. Asıl mesele, onunla yaşayıp, bir ömrü onunla tamamlayabilmek. Sevgi, saygı ve muhabbetle.
