Sır gönlümde gül mü diken mi bilmedim.
Gönlüme tesellisi diye acı düştü.
Umut mu doldurdum delik ceplerime bilemedim.
Umutlarım döküldükçe saçlarıma ak düştü.
Erken mi çıktım yola, vakit mi dardı?
Sabır duvarım çöktü iki kapılı handı.
Benim bir zaman gülen yüzüm vardı.
Yüreğime hüzün yüzüme çizgiler düştü.
Anlaşılmaz lisanım ölüm bekler eşikte,
Tevbelere yaslanır günahlarım keşikte,
Dil döküyor mevsimler susadıkça vakte,
Sessiz çığlıktır hayat feryadım arşı alaya düştü.
Son duraktayım biliyorum aldırmasam da,
Adım yazılacak biliyorum mezar taşımda,
Soğudu çayım kaldı kalemim masamda,
Şiirlerime ağıt göz yaşımı silmeye kefen düştü.
