Hepimiz yorgunuz biraz hayattan, içimizde kendimizden bile sakladığımız umutlarla adımlıyoruz hayat yolunu… Yüklerimizden arınamasak da bir yardımcı, bir yoldaş bahşediyor Rabbim bize. Bu yüzden en kıymetli hazineyi kalbimizde taşıyoruz. Zor değil esasında yaşamın sırrını anlamak… Güzel şeylere inanırsak, güzel şeyler oluyor. Elbette her zaman güzel şeyler olmuyor. Nitekim burası bir imtihan diyarı. Yola çıktıysak eğer, düşmek de var, devrilmek de… Yeter ki yeniden ayağa kalkmayı bilelim. Yol yormaz o zaman, düşkünlük koymaz. Aşılır aşılmaz sandığımız dağlar, geçilir en hırçın denizler… Gayret bizden, teveccüh Allah’tan…
Yarısı sabır, yarısı şükür hayatın. Bize biraz teslimiyet gerek, biraz da iyi niyet. Zaten muhabbetin temelidir samimiyet! Bak, durmaksızın dönüyor Dünya! Sen neden meyve vermeyen ağaçlar gibi olduğun yerde saymaktasın? Dallan ve budaklan, sonra çiçek aç. Hem kokun güzel olsun hem sonun… Durma, adımla bu yolu! Korkma, niyet hayır olursa akıbet elbet hayır olur. Önce kalbini, sonra yolunu güzelleştir. Sonunda ise seninle bu yolu yürüyenleri… Geçtiğin yollarda izin kalsın; bazen kokun, bazen sesin, bazen nefesin, bazen ellerin… Zira dönüşü yok bu yolun, tekrarı yok. Varmak için hep karşıya bakacaksın. Kaçırma yolun kıyısındaki güzellikleri, ne kaldırım taşlarına üzül ne de çakıl taşlarına takıl. Geçerken gördüklerinden ibret al. Rastladığın çiçeklere teşekkür et ama takılıp kalma. Sen seversen, o çiçekleri koparmadan da gelir çiçek kokuları seninle yol boyunca. Sen seversen, yolun da güzelleşir, dünyan da…
Sev öyleyse âşıklar misali! Yolu sev, yolu sevdireni sev, yoldaşını sev, yolda karşılaştıklarını sev. Sevgiyle hemhal oluyor Dünya! Her şeyin özü sevgi… Seni bu yola düşürenin hatırına sevginin her zerresini sev!
