Öğrenmek, kişinin bir konu hakkındaki beyanını ortaya koyması ve yeni bilgileri algılayıp aktarmasıdır. Sosyal ilişkiler, okul döneminde ve birçok yerde karşılaşırız. Öğrenme yolları ise; görsel, işitsel ve dokunsaldır. Her bireyin öğrenme şekli farklıdır; yani her öğrenmenin farklı bir hissi ve hissiyatı var diyebilirim. Sosyal öğrenmede kişi, çevreden duyduğu bilgiler ile; bireysel ise kendi başına, bu bir ilk kez denenen yemek ya da bir aktivite olabilir.
Okul öncesi öğrenmede; duyulara, oyun yolu ile, tekrarlar ve rutinler ve merak keşfetme ile öğrenirler. Oyun yolu ile çocuğun hayal gücü desteklenir, problem çözme becerisi, sosyal ilişkiler ve dil gelişiminde etkilidir.
Duyguları ile görerek, dokunarak ve tat yolu ile deneyerek öğrenme; merak ve keşif yolu ile öğrenme ise, çocuk çevresinde olup biteni gezerek anlar ve çözüm odaklı olur.
Öğrenmeyi destekleyen etkinlikler ile teşvik etmek önemlidir; dil gelişimi, sosyal duygusal gelişim, bilişsel, motor ve öz bakım ve becerileri önemlidir.
Sanat ve doğa etkinlikleri ile çocuğun bir canlıyı keşfedip tanıması ve drama oyunları, kostüm ile meslekleri ona öğretmek daha kalıcıdır.
Çocukların öğrenmesi için bireylerin, okul çağında her çocuğun yaş aralığı ne olursa olsun derslerindeki başarıyı küçümsemek yerine onun nasıl öğrendiğini anlayıp ona göre bir metot geliştirmesi önemlidir.
Örneğin; çocuğa ödev verilmiş, bu ezberde olabilir; ona hemen oturup “okuyup ezberle, çabuk” diye baskıcı bir hitap ile söylenirse, çocuk hem sizin bu baskıcı tutumunuzdan belli süre sonra sıkılır hem de ezberlemek istemez.
Tabii ilk, onun öğrenme şeklini birlikte keşfetmeniz çok önemli; çocuğun sınav anında renkli notlar mı, çizimler mi, yazı ile mi, pratik yapmak, sesli okuma ya da görseller ile mi konuyu daha iyi kavradığını keşfetmek önemli.
