Bir dakika sonra neler olacağını bilme imkânı olmadığı bir dünyada, ani gelişen durumlar karşısında nasıl tepki vereceğini öğrendiği gün büyür insan. Daha dün yeni doğmuş seher vaktinden sabaha yolcuydum ve tüm olanlardan ve olacaklardan bihaber bir çocuktum herkes gibi. Saatin ilerleyişine aldırmadan ne çabuk öğlen oldu, anlamış değilim. Dokuz ay nasıl da gelip geçti, hiçbir fikrim yok. Eylül de geldi yine. Eylül, sonun başlangıcına alıştırma peşinde her zamanki gibi. Geceye ramak kaldı belki de. En güzeli geceydi aslında. Gecenin tuvalinde tek renk vardı. Hiçbir ayrım yapmadan tüm dünyayı siyaha boyadı, karmakarışık fırça darbeleri ile. Gece işte, herkesle ayrı bir muhabbete. Sevinçlerin en uç noktada yaşandığı, hüzünlerin karanlıkta bocaladığı esrarlı gece. Gece kul daha bir kul, şeytan daha bir şeytandı. Anlamak için tüm duyguları parça parça yaşamak gerekti bence de.
Kaç anahtar uzatıldı şimdiye kadar avuçlarımıza? Şu an kaç kişi ağlıyor ya da kaç kişi kahkaha atıyor, meraklıyım ama öğrenme peşinde de değilim. Kaç kişi tebessüm ediyor? İnsan hüzünlenince bütün ezgiler acı çalar. Gece, enstrümanın en hisli teli gibi gelir insana. Uzaklardan gelen bir baykuş sesinde, köşe başında kendi halinde uyuyan siyah bir kedide olumsuz bir şeyler aratır insana. Uğursuzluk diye bir şey var mıdır, inanın bilmiyorum. Geceye nazar değer mi acaba? Gecenin siyahla arkadaşlığına hiçbir anlam veremediğimiz ne çok zamanlar olmuştur, değil mi?
Gece doğmalı, gece ölmeli insan. İlk beyazı gören bir göz, geceye nasıl alışabilir ki?
Gece, ölüm talimi ile eş değer aslında. Kamufle olup dalga dalga çökmesi yok mu, ürpertir bazılarını. Bir de geceyi sevenler, geceden beslenenler vardır. Baykuş ya da yarasadan bahsetmiyorum. Gece yaş alan insanlar, yakamozda şarj olur. Çiğ taneleri yeryüzüne buse kondururken yanağını uzatır. Avuçlarını kocaman açar. Geceye inat saçlarını savurur, hafif esen rüzgârda.
Az sonra nelerle karşılaşacağımız hakkında hiçbir fikriniz yok, değil mi? Dün geçti. Yarın muallak. Gün bugün. Sendeleme ve anın tadını çıkar. Gece mi olsun istiyorsun öğle vakti? Kapat gözlerini ama kör ol dünyaya…
