Bakarsın uzaklara,
Gök kubbe ve denizler birleşir yüreğimde…
Düşünürsün zifir gecelerde,
Hasretliğin esir alır ruhumu…
Ve sonra ağlarsın,
Dimağım durur,
Delikanlı bir bahar kurur bedenimde.
Dokunursun pencere önündeki fesleğenlere,
Her yer sen kokarsın.
Bazen susar, sessiz kalırsın,
Saçlarım ağarmaya başlar.
Bir an gülersin,
Yeniden doğarım…
Uzakların rüzgârı oldun artık,
Kokuna ulaşmak için
Sırtlandım dağları, tepeleri,
En ufak yorgunluğumda dizlerim kopsun…
Yağmurları doğuran bulutlara karıştın,
Tadına tekrar ve tekrar varmak için
Çaylara, denizlere dalıyorum,
Vazgeçersem yüreğim kurusun…
