Normal yani normlara uygun olmak sıradan olmak gibi algılandığında, aykırı olmak daha cazip gelebilir. Normal pasifize midir gerçekten? Peki ya gerçekten iyi, kötü ve normal arasından hangisini seçerdiniz? İyiyi mi?
Size bir iyi bir de kötü haberim var! Kötü haber; tam iyilik diye bir şey mümkün değildir! İyi haber ise; psikopat ve narsist değilseniz iyi olma (iyileşme) şansınız var.
Şimdi normalle devam edelim.
Normal insanların sıradan, düzenli alışkanlıkları olur. Programlı olmak, rutin oluşturmak gibi bireysel ve kendilerince sistemli bir düzenleri olur.
Sıkıcı mı? Anı yaşamak daha mı heyecan verici?
Sistemli olmak arada bir anı yaşamak suretiyle ufak plansızlıklardan keyif almamak anlamına gelmemeli. Hayatın sürprizlerine açık olduğumuz sürece kendi dengemizi koruyabilir, döngümüzde kalabiliriz. Küçük plansızlıklar bizi panikletiyorsa; kırmızı alarm!
Sakin.
Mükemmeliyetçiliğin bir üst seviyesi kontrolcülük oluyor ve bu durum da hem sizi hem çevrenizi yormaya başlıyor. İnsan durduk yere kontrolcü olmaz elbette, eğer etrafınızda sorumluluktan kaçan bireyler varsa ve siz de vazife insanıysanız, kontrolcü ve huzursuz birine dönüşmeniz kaçınılmaz olur.
O nedenle sakin…
Sistemli bir insan, pratik bir insan, başarılı, yetenekli bir insan etiketlerinin cazibesine kapılmayın! Bazen “bilmiyorum, işim kaçta biter emin değilim, uygun olursam ararım” gibi esnek dönüşleri yapabilirsiniz.
Gelelim iyi olmaya…
Eğer melek değilseniz (ki sanmıyorum) minnacık da olsa kusurlarınız vardır. Eski filmlerin senaryolarında başrol oyuncuları mükemmel, dürüst, güzel, yakışıklı, kusursuz olurdu. Hayran olurduk ve belki öykünürdük ama asla onlar kadar olağanüstü olamayacağımızı bilirdik.
Fakat işte adı üstünde bunlar senaryo!
Denir ki; bir damla kir bir kova suyu pisletir. Doğrudur. Ancak o kovadaki sudan başka suyumuz yoksa ne yapacağız? İşte o zaman suyu arıtmaya çalışacağız. İnsanın tövbe etmesi, özür dilemesi, helalleşmesi de insanın arınma biçimidir.
Yani kusurlarımızın olmasını kabullenememek ve gizli kibir hastalığına yakalanmaktansa, arınmaya çalışmak daha üstün bir davranış olur.
Kaldı ki artık senaryolarda anti kahramanlar devri başladı (nihayet) dostlar. Sakar, şaşkın, kaba, öfkeli vs… Ve biz hayran olunası bir varlık izlemiyoruz&okumuyoruz artık. Bu anti kahramanın, kusurlarından dolayı başına açılan dertlerle başa çıkma çabasını ve sonunda da onun büyük dönüşümünü ve ola ki tekâmülünü yani insani yönden kademe atlamasını gözlemliyoruz. Bu çok daha gerçekçi ve çok daha kıymetli değil mi?
Kötülük!
Doğuştan mı, seçim mi, kadersel mi, çevresel mi?
Doğuştan: Genetik yatkınlık, genetik bozukluk, patolojik hasarlar vs. Yani evet, bazı kötüler doğuştandır.
Seçim: Kaynağı hırsa bağlı olan kötülük tanrısal üstünlük güden insanların seçimidir.
Kadersel: Ailede şiddet ve yasaklı maddeler kullanıldığını görerek büyümek ve yaşamanın başka türlüsünü bilemeyecek kadar yoksun ve aciz hissetmenin getirdiği öğrenilmiş çaresizlik.
Çevresel: Her şey yolunda olsa bile, zayıf bir anında habis ruhlu biriyle yolların kesişmesi ve değer verdiğin anda, değer verdiğin ruhun kontrolüne girecek kadar insan merkezli olmak.
Genetik ve patolojik kötülük iyi bir gözlemle fark edilse bile iyileşme umudu yok denecek kadar az olduğundan dolayı, toplumdan izole ve kontrol altında olunmasını gerektirir. Diğer etkenler ise destek ve dua ile iyileştirilebilir.
Yani berbat bir ailemiz, çevremiz, olsa da küçük bir imkân varsa iyi (pardon) normal olmayı seçebiliriz. Hayatımızda hiçbir şey yolunda gitmiyorsa da bunun acısını başkasından çıkaracak kadar tuhaflaşmayabiliriz!
Eşref-i mahlûkat olarak yaratıldık, doğru. Lakin biz de az değiliz yahuu!
Çam ağacı olalım da ne kardan ne rüzgârdan etkilenelim ama çıra olup da yanmayalım da istiyoruz. Bir bambu ağacı gibi esnek olmayı deneyebiliriz o hâlde. Böylece dışarıdan korunmak için giydiğimiz zırhlarımızın keskin ve sert yapısı bizi içten yaralarken hayatla savaşmak yerine, içine bir sürü kırmızı elma konulan, bambu bir sepete dönüşebiliriz.
Bu arada sepetin sepet, elmanın da elma olmadığını anlamışsınızdır…
Sakin!
Normal olalım azıcık.
Cidden.
Sakin ve selametle kalınız.
















