Görüyorum kayboldum yine,
Hislerimi yitirdim sanırım.
Ne görmek kaldı içimde,
Ne de susup beklemek.
Kalbim,
Sanki uçurumun ucunda;
Bir adım atsa düşecek,
Ama yine de dimdik bekliyor.
Şu sıralar her şey
Anlamını yitirdi biraz.
Beni kendime getiren sesler bile
Uzaklarda kayboldu.
Geceler boyunca konuşmadan
Sessizce baktım aynalara.
Ama gördüğüm kişi
Ben miydim, emin olamadım.
Ah, ne güzel olurdu kalbim
Kendine yeniden dönebilseydi.
Asır geçse de gördüklerini
Aşamaz insan sanırım.
Ve şimdi anlıyorum;
Bazı şeyler kalbimde
En derin izleri bırakıp
Sessizce yok oluyor.
Asır

Bu İçeriği Paylaş
Yazar
Yorum yapılmamış
Yorum yapılmamış















