İçimde geç kalınmış yolculukların buğusu,
Vuslata hasret saatlerde,
Yüreğimdeki ateşi söndüremez su…
Sıfırın altında düş okyanusu,
… Ateşi alevlendirdi doğrusu.
… Yüreğimin efendisi,
Yediveren gül olur kendisi,
Yalnızlığımın kahramanı,
Ölesiye çıldırmış mecnun birisi,
Akıl ziyanda onunla kalmış.
Haberi yok dünyamın bilgesi.
Bir de köşeden baktım… Katrandı.
… Yürek değil beden usandı.
Yüz derecinin üstünde su,
Gökyüzünde güneş uyandı.
Umutlar yalnızlığı yağdırmış,
Başım iki avuç içinde dize dayandı.
Belki bir düş belki ayandı.
… Yedi sene bu yürek nasıl dayandı?
El değmeden tuz bastım yaralarıma,
Andıkça adını her an kanadı ha… Kanadı.
Gün doğmaz sokaklarda sensiz, sessiz,
Sevda! ! ! … diye inleyen,
Kaç garip yeni güne uyandı.
Ateşi söndürdü su,
Gerçeği bu hem de doğrusu,
Ne dumanı kaldı ne de buğusu,
Senin gelmen hayal biliyorum.
Belki de… İhtimalin,
Sıfırın altında düş okyanusu,
… İçimde düş okyanusu hele bir düşün okyanusu…
