Kırmızı Mürekkep

Bu şehrin caddesinde bir çocuk,
Solgun yüzlerin anısıyla
Öpüyor kemikleşmiş elleri.
Teni yaralı, eti yamalı,
Köşelerde dilek diliyor.
Çaputları bağlamış,
Liste uzun, elleri yetişmiyor.
Gitmek diye bir kelime bulmuş,
Tenha bir sokakta.
Gözleri bir ışık arıyor.
“Gitme!” diye bağırıyor,
Ellerinden düşüp kırılan camlara.
Cam keskin, cam ayaklarında,
Siyaha boyanmış yollara,
Kırmızı bir mürekkeple
“Gitme” yazıyor.
Gitme.