Bu ayki yazım bir ağıt yazısı değil. Bu yazı belki bir uyarı, belki de hatırlatma yazısı.
Avukatlar, adalet sisteminin en temel taşıdır. İddia olmadan yargılama eksik kalır; ama savunma olmadan yargılama adil olamaz. Buna rağmen savunma makamı, sistem içinde en kolay yalnız bırakılan, en az korunan, en çabuk gözden çıkarılan unsur hâline gelmiştir. Avukatın maruz kaldığı tehditler, hakaretler, saldırılar “mesleğin doğası” denilerek sıradanlaştırılmakta; yaşananlar bireysel bir sorunmuş gibi ele alınmaktadır. Oysa mesele bireysel değildir.
Avukatlık tam da bu yüzden tehlikelidir. Çünkü avukat, çoğu zaman yalnızdır. Ne alkışlanır ne korunur. Hata yaptığında manşet olur, görevini yaptığında hedef. Tehdit edildiğinde “idare etmesi” beklenir. Darp edildiğinde “mesleğin riski” denir. Öldürüldüğünde ise birkaç cümlelik başsağlığıyla dosya kapanır.
Bizim bizi koruyan açık, caydırıcı, etkin kanunlara ihtiyacımız var. Avukata yönelik şiddetin sıradan bir suç değil, yargıya karşı işlenmiş bir suç olarak kabul edilmesi gerekir. Çünkü saldırı bize değil, savunmaya yöneliktir.
Ancak sorumluluk yalnızca sistemde değildir. Biz avukatların da birbirimize daha fazla ihtiyacı var. Bir meslektaş tehdit edildiğinde, darp edildiğinde ya da öldürüldüğünde bunun “başkasının başına gelen” bir olay olmadığını kabul etmek zorundayız. Savunmaya yönelen her saldırı, hepimize yöneliktir. Dayanışma, bir tercih değil; mesleğin devamı için zorunluluktur.
Özellikle son aylarda, sadece işini yaptığı için öldürülen avukatlar oldu. Onları anmak, sadece bir taziye değil; bir sorumluluktur. Biz kaybettiklerimizi isim isim saysak bitmez belki. Ama hepsinin ortak bir hikâyesi var: Dosyasını bırakmadı. Geri adım atmadı. Korkmadı, beklendi ama susmadı. Savunmanın yükünü omuzladı ve mesleğini, olması gerektiği gibi icra etti. Bedel ödemesi gereken bir cesaret sergilemedi; olması gerekeni yaptı. Bu nedenlerle kaybettiğimiz meslektaşlarımızı saygıyla anıyor; onların yalnızca avukat değil, savunmanın bedelini hayatlarıyla ödeyen hukuk emekçileri olduğunu bir kez daha hatırlatmak istiyorum.
