Hepimiz koşuşturmacadan, hayatın hızlı akan girdabından yorulmuş durumdayız. Dediğinizi duyar gibiyim. Evet hayat hiç es vermeden olanca gücüyle akıyor. Bizler bazen akıntıya karşı kürek çekip kürekleri parçalıyoruz, bazen de kendimizi akıntıya bırakıp sürükleniyoruz. Ta ki bir yerde ya da birileri tarafından durdurulana kadar. Sonra bir bakıyoruz ki bizden geriye süslü kıyafetler içinde hırpalanmış, parçalanmış bir kalp kalmış.
Bir gün bana bir soru sormuştu değerli bir dost. “Kendi duyguların hakkında hiç düşündün mü? mesela korkuların nedir?” diye. Şiddetli bir sarsılmayla kalakalmıştım.
Bunları bize kim fark ettirdiyse koşup boynuna sarılmak lazım aslında. Bizde bu farkındalığı oluşturan sevenimiz mi, yoksa yerenimiz mi, anlamaya çalışmalıyız! Neden durdurmuştu bizi. Duvara toslamış gibi sersem, kendimize gelmeye çalışırken sarhoş sendelesek de durup akıntının yanında seyreylemek hayatı. O gün kendime üzülmüştüm bu kadar hızlı akan hayatta kendi hakkımı vermediğim için. Sahi neydi benim duygularım, korkularım, sevinçlerim? Neden daha önce düşünmemiştim. Hal bu ki bu hayatı kendimiz ve sevdiklerimiz için yaşamıyor muyduk? Demek ki hep sevdiklerimiz için yaşayıp kendi canımız için hiç durup düşünmemişiz. Bencillik değil bu ama kendimizi de bu kadar yok saymamalıyız. Haksızlık değil mi? Acele etme diyorum artık dur, düşün, duygularını fark et. Aynaya bakıp seni de seviyorum de. İnan ki şımarmaz bu can.
Sor, sor ki kalbini yok sayıp küstürme bu nadide yaşama. Sonradan ne kadar çok özür dilesen de kabul görmüyor. Akabinde başlıyor depresyon ve antidepresanlar… Hal bu ki kısacık bir an, değerli bir soru ve minicik bir düşünme sürecidir. Hepsi bu kadar. Hayatı, çevreni, kendini yok saymadan barıştır. Gücünü sevgiyle katlayıp, kalbini vefayla taçlandırınca, göreceksin akıntının neresinde nasıl kürek çekileceğini. Farkındalıklarımıza kendimizi de eklemeyi unutmayalım. Herkes kadar değer versek sanki hallolacak. Kendine dön, içine bak aç duygu kutularını seç, seç ayıkla neyle karşı karşıya olduğunu gör. Çekinme başarabilirsin. Korkma duygularından onlar senden, bizden bir parça.
İçe dön, var ol, yaşa ve yeniden doğ yaşama karşı.
Unutma, sabır doğru yerde işlenirse işe yarar.
