Çok duygusal bir adamım. Ve bundan bazen utanıyorum. Bir başarı filmi izlerken karakterin zor yollardan geçip başarıya ulaştığında duyduğum duygu beni hüngür hüngür ağlatıyor. Ben bunu gizlemek için o kadar çabalıyorum ki, şakaklarıma ağrılar saplanıyor. Ne için peki? Ayıplanacağım diye.
Aslında biliyorum bendeki bu kalp nadir bir kalp. Herkesin sahip olamayacağı kadar değerli bir vicdan ve merhamet duygusuna sahibim. Bu da beni çok kırılgan biri yapıyor. Ve bizim insanımız kırılgan şeyleri kırmayı çok seviyor. Yolda gördüğü ince buzların üstünden geçmeden yürüyemeyen insanlar, aynı şeyi kırılgan bir kalp gördüklerinde de yapmadan edemiyorlar. Çok dalga geçtiler. Rezil ettiler. Hem de kendilerinde olmayan bir şeyin bende var olmasına dayanamadıkları için bunu yaptılar. Sonra ne mi oldu? Ben oldum. İşte ben buyum. İçine kapanık, insanlardan uzak. Ve sakin. Artık dinginim. Durgunum, duruldum. Sakinleştim. Hani şarkıda diyor ya. Sakinleştim. Tuz bastım yarama.
Tuz bastım ama kapanmadı yara. İnsanlardaki bu acıma duygusunun yitip gidişini kenardan izlemek çok canımı yakıyor. Ne oldu bize diye soruyorum her gün. Artık kutuplaşmanın doruklarına tırmanmış bir millet olduk. Duygusallığın ve vicdanlı olmanın hiçbir kıymeti kalmadı. İnsanlar böyle insanları daha çok, kullanmak üzere dost ediniyorlar. Hepimiz bunca kullanımın sonunda bambaşka insanlara dönüştük. Kimse kimseye güvenmez oldu. Duygusal adam zayıftır, zayıf olan yenilmeye mahkumdur, yenilmeye mahkûm olan alay konusudur. Zaferlerimiz bile kirli. Halbuki Ccandan Erçetin ne diyordu şarkısında; “Kazanmak neye yarar ki (bir) kaybeden olduğunda.”
Her şey bir oyundan ibaret. Ben demiyorum bunu. Yüce Allah diyor. “Bu dünya hayatı hakikatte sadece bir oyun ve eğlenceden ibarettir; âhiret yurduna gelince işte asıl hayat odur; keşke bunu bilselerdi! Bu dünya hayatı sadece bir eğlenceden, bir oyundan ibarettir. (Ankebût Suresi 64. Ayet)
Oynayın, eğlenin ama kalp kırmayın. Hakka girmeyin dostlar. Biraz duygu, biraz vicdan… Üstesinden geleceğimize eminim. Üzülenleri aşağılamayın. Ağlayanları hor görmeyin. İnce düşünenleri sevin. Aldırış edenleri umursamazlığa teşvik etmeyin. Duyun, görün, sevin. Göreceksiniz, dünyayı duygusal adamlar kurtaracak…
