Herkese merhaba canlarım. Gülümsemenin ne kadar değerli olduğunu biliyor musunuz? Tebessüm, ruha iyi geliyor.
Etrafıma şöyle bir bakıyorum da, gülümseyen, gülümseten insan maalesef çok az. İnsanların çoğu, umudunu ve gülüşlerini ne yazık ki kaybetmiş durumda. Oysa ki, umudu tekrar yeşertecek şey, belki de gülümsemektir. Her şeye rağmen, bütün olanlara, bütün yaşananlara rağmen gülümsemek… Tebessüm, bulaşıcıdır. O yüzden, çevrenizde somurtkan, surat asan birileri varsa, ona gülümseyin. Bu, ikinize de çok iyi gelecektir. Hayata gülümseyin. Ne yaşarsanız yaşayın, yetmesin o gülen yüzünüzü soldurmaya. Görün bakın, ufak bir tebessüm, ruhunuza nasıl da iyi gelecek.
Kendinize gülümseyin. Sabah aynaya bakarak işe veya okula gitmek için hazırlanırken önce kendinize tebessüm edin. Gerisi gelir zaten. Bir insan, kendisi de dahil herkese, kendisine nasıl davranılmasını istiyorsa, öyle davranmalı. Sevilmek istiyorsanız, kendinizi ve diğer insanları sevmelisiniz. Saygı görmek istiyorsanız, saygı duymalısınız. Bu kadar basit. Mutlu ederek mutlu olan insanlardan olmak, her zaman hayat felsefem oldu. Ben hep, can taşıyan hangi varlık varsa ona iyi gelerek mutlu oldum. Siz de öyle yapın. Umudu tükenen insanlara gülümsemenizle umut olun. İyi olun, yardımsever olun, paylaşımcı olun, yapıcı olun, duyarlı olun ki mutlu olun. Aksi halde, mutluluk size hayal olur.
Bir düşünün, kim bilir kaç kişi var etrafınızda bir gülümsemeye hasret. Kaç kişi var çevrenizde “Ben yanındayım, bu da geçecek.” demenizi bekleyen kim bilir. Biliyor musunuz, bütün canlıların ortak bir dili var: sevgi… Ama maalesef bu dili bilmeyen bir sürü insan var. Bu dili bilmeyen bütün insanlara bir gülümsemeyle, sevgiyi ve sevginin gücünü hissettirerek öğretmek bizim elimizde. En azından, öğrenmek isteyenlere. O zaman, sevgiyle gülümseyin. Bütün yaratılanlara, bütün canlılara… Ama önce kendinize. Şimdi tebessüm zamanı, şimdi tebessümle bütün kalplere sevgi ekme zamanı. Sonra değil, şimdi. Çünkü, başka türlü düzelmez bu dünyanın hali. Biliyorum, sevgiyle, tebessümle iyileşmeyecek kadar hasta ruhlar da var. Olsun… Biz iyileştirebildiklerimizi iyileştirmeye bakalım. Zira, yarın çok geç olabilir. Ama bugün geç değil, şimdi geç değil. Yaşıyorsak, hala umut var demektir. Sevgi, tebessüm ve iyiliği bulaştırmak için hala geç değil. Şimdi tam zamanı. Evet, tam zamanı. Önce kendinize kocaman gülümseyerek başlayın. Çiçek açsın ruhunuz.
Umarım bu yazım size tebessüm ettirmiş, ruhunuza iyi gelmiştir. Umarım, içinize bir nebze umut serpebilmişimdir. Sevgiyle ve umutla kalın.
