Bu aralar geçmişin kokusu geliyor burnuma.
“Güzel günlerdi.” diyorum,
Dışarıda güneş açıyor.
Çocukluğum nerede?
Annem neden yaşlandı?
Maddi sıkıntılar değil,
Manevi yokluklardan geçinemiyorum.
Bir bilet bulsam geçmişe,
Yoldan karşıya geçsek, annem tutsa elimden.
Hayat iki yakamı tutmayı tercih ediyor.
“Bırak.” diyorum,
Anneme sesleniyorum, duymuyor.
Biliyorum annemin beni ne kadar sevdiğini.
Hayatın böyle olduğunu bilseydi,
Belki kıyamaz dünyaya getirmezdi beni.
Hayatın böyle olduğunu bilseydim,
Yine annemin koynu için gelirdim.
Annemin koynu,
Dünyaya cennetten zekât diye verilmiş bi’ kuytu.
