Kelebek Ömrü

Bir kelebek olmalı
Ömrü sayılı, belirli süreli.
Çok da yaşamadan çekip gitmeli,
Ömrünün bir günü olmalı.
Hem dolu dolu
Hem hemen gidecek kadar…
Bir kentin de olmamalı üstelik.
Sen hiç bir kente ait olmadığını anladığın anlı;
Sen bunca köklerinle bir mirasın insanlarına benzer iken
Ve yine aynı sen,
Zamanın üzerinden bir kelebek vakti geçse dahi
Şimdi ellerin annenin hands ile aynı.
Ve gelmiş geçmiş tüm bağın sadece aynılıkla aynı,
Ve sen farkını bulmaya doğru yaşamanı, onca çabaya rağmen…
Yaşanmışlıkları
Anne eli gibi,
Anne kalbin ile
Öğrendiklerini öğretecek yüreği bulmaya.
Ömrünün her anı senin bir diğerine karmanla,
Yoğrulup öyle bir harmanla…
Sen sen değildin elbet,
Sen sendeledin de
Ancak o zaman tüm bedeli sen ödedin.
Sen!
Bir günlük ömrü olan sen bile,
Dünyaya düştüğün o anda,
Tam o an,
Bir cazibe-i hal kanatlarındaki renklerin ile.
Yetmedi bak onca güzelliğin bile,
Hangi suretin hangi aslı olursan ol;
Sen, seni bir mevkide,
Bir bebek, bir çocuk, bir kadın, bir anne, bir unvan…
Hepsi sendin de
Biri bile sen etmedin.
Sen de sıradan gelip geçtin de
Sıradan biri oldun bir kimlik ile.