Kalp, hayata iki türlü görev yapar. Biri sevgiyi içine hapseder, ömürlük sever. Diğeri hayata yaşam verir, yaşatır.
Kalp, sevgi ile beslenir. Sevgiyi kendi içinde büyütür ve ömürlük bir sevme olur… Sevgiyi yaşatmak için kalbini açman gerekir. Kalbi katı biri sevmeyi bilemediği gibi! Sevgiyi hiç tadamaz… Sevmek kadar, sevilmek daha da bir güzel. Yüreğinin kapısı sevgiye açıksa, bütün insanları sever ve sayarsın. Yürek kapısını kapatırsan kimseye sevgi besleyemezsin.
Kalp, gözüm hep açık. Sevgiyi sana yaşatacak, sevmenin tadını sana verecek olan benim. Sevgiyi sana anlatamam, sevmeyi sana gösteremem, ama! Sevgiyi sana yaşatır ve ömürlük sana bırakırım der… Ben sana yaşamın en güzel sözünü söylüyorum. Yaşamda huzur ve güzellik arıyorsan, “Sev ki, sevilesin.” diyorum.
Kalp, hayata, yani insana, beni yaşat der…
Ben, sen mutlu oldukça güçlenir ve sağlıklı kalırım. Sen stres ve sıkıntı yapmadıkça ben hep seninle güler ve yaşama pozitif bakarım. Sen tebessüm edip güldükçe ben daha çok huzur bulur ve yaşamını güzelleştiririm.
Ben senin kalbinim. Bana nasıl bakarsan, beni ne ile beslersen ben sana onu yaşatırım. Stres, gürültü, huzursuzluk, moral bozarsan beni de üzer ve dayanacak gücüm kalmadığında hasta olur, beni tedavi edersin. Buna ömür boyu devam edersen beni yorgun düşürürsün ve çalışamaz hale gelirim.
Kendini mutlu ettiğinde, ben de mutlu olurum. Kendini üzdüğünde, ben de seninle üzülürüm. Stres yaptığında bunu daha çok hisseder ve bütün gün senin stresinle yaşarım. Yüreğim seni güzellikler içinde, huzurlu, sakin, stressiz bir yaşam içinde görmek istiyor.
Beni duy, lütfen!…
Kalp, hayata değer katar.
Kalp, hayata sevgi verir.
Kalp, hayata huzur getirir.
Kalp, hayata yaşam verir…
Kalbinizi iyi koruyun, bir gün değil! Her gün ona yolunuz düşer.
