Başarısızlıktan Doğan Başarı

Hayatta her şeyin belli bir amacı vardır. Bu amaçtan evrendeki hiçbir olay sapmaz. Evren belli bir düzen içinde ilerler. Güneş belli zaman içinde doğar. Belli zaman içinde ise batar. Sadece Güneş’in doğup batması değil, mevsimler de düzen içerisinde ilerler. Yılda kaç ayın kış ayı, kaç ayın yaz ayı, kaç ayın da bahar ayı olduğu bellidir. Günümüzde bunlar biraz değişlik göstermeye başlamıştır. Evrendeki düzen biraz olsun bozulmaya yüz tutmuştur. Asıl anlatmak istediğim koskoca evrenin bile hala bir düzeni varken bir insanın düzeni olmamasıdır. Bir insan belli yaşa geldikten sonra kendi düzenini ister istemez sağlar veya sağlamaya çalışır; bu ya iyi yönde olur ya da kişinin tercihine göre kötü yönde olur.

İnsan, belli bir yaşa geldi mi hayattaki sorumlulukları artar. Okula gider, işe gider, evlenir… Kısacası sırayla düzen içerisinde her evresini tamamlar veya tamamladım zanneder, bir evrede tıkalı kalır. Bazı insanlar hayatlarını boşa harcar. Yani bu evreleri boş geçirirler. Düzen ilerlesin diye yaparlar veya öyle davranırlar.

Her insanın hayattaki anlamı, düzeni farklı olmalıdır. Kimine göre farklıdır da. Kimisi çok başarı, meslek ve kariyer üzerine düzenini kurarken, kimisi ise mutlu bir aile ve evlilik üzerine düzenini kurar. Mutlu bir aile ve evlilik kurmak da bir başarıdır. Bunun için fedakarlık yapmak, kendinden ödün vermek, kendinden çok aileni düşünmek kolay şeyler olmadığı ve herkesin yapamayacağı şeyler olduğu için başarı sayılır. Başarı insan hayatına hemen gelmez. Çaba ile belli plan ve zaman doğrusunda gelir. Başarı doğarken ve gelişirken, başarısız olmak hayatın kanununda vardır. Başarı, başarısızlık ile doğar. Kimi insan başarısız olmayı istemez, fakat bilmez ki başarısızlıktan üstün ve uzun başarı doğar.

“Başarmak” insan hayatında büyük önem taşır. Hayatları devam ettiği sürece sürekli zirvede olmak ve bir şeyler başarmak ister insanoğlu, farklı farklı alanlarda kendini göstermek için çaba sarf eder. Bazen başarı uğruna insan bile satacak duruma geliriz. Başarı tek yönlüymüş gibi davranırız çoğu zaman, başarı bana göre tek yönlüdür. Bir öğrenciye göre başarı, okul bitirmek, bir ebeveyne göre başarı, evin düzeni, işleyişi; bir işçiye göre ise başarı, işinde bulunmuş olduğu konum olarak adlandırılır. Sadece kendilerini buna şartlarlar. Ben hiçbir öğrencinin okul bitirme isteği dışında başarı istediğini duymadım- istisnalar dışında tabi ki- bir işçinin bulunduğu konumdan daha yükseği dışında başka başarı istediğini de duymadım; başarı görecelidir. İnsanlar başarıyı sınırlandırır. Başarı sadece okul bitirmek değildir, okulu bitirirsin fakat geleceğine katkı olmadı mı o başarı sayılmaz; işte terfi alırsın fakat o işte helal rızık olmadı mı başarı sayılmaz, evi düzenlersin fakat evde huzur olmadı mı bu başarı sayılmaz.

Herkes başarılı olmak ister, fakat önemli olan başarıyı sadece başarmak için değil de kendimizi hayata hazırlamak için de kullanmak olduğunu bilmemiz gerekir. Başardığınız an o şey önemini kaybederse başarının hiçbir anlamı kalmayıp sadece adı kalır. Böylece hayatta yaşadığınız zorluklar, Başarısızlıklar size kötü bir deneyimden başka bir şey katmaz. Başarısızlık her insanın yaşayacağı bir şey olsa da başarısızlıktan doğan başarı her insanın ulaşacağı son değildir.