Hayatta her zaman tedbirli olmak lazımdır. Bu tedbir hem kişisel hem de ülkece alınan bir tedbir olmalıdır. Her aldığımız tedbir bizim aleyhimize olmuştur. Her olayda bizi aldığımız tedbirler gün yüzüne çıkarmak için fırsat kollamaktadır. Depremde sağlam bina olmaması bina yıkımlarına, sağlam bina için tedbir alınması ise hem can kayıplarının önlenmesine hem de bina yıkımının olmamasına örnektir. Yangında gereksiz yerde yakılan mangalların kontrolsüzlüğü veya bazı amaçsızların deneyleri buna neden olur. Bu da hem yangında kaybettiğimiz canlılarımıza hem de depremde kaybettiğimiz insanlarımıza mahal vermektedir.
Tedbir her konuda alınmalı, dünya tedbirler olmadan korunması mümkün olmamaktadır. Her doğal afet de olmasa da bazı doğal afetlerde ihmal vardır. Kasıt vardır. Yok etme isteği vardır. Bir ihmal bin pişmanlık getirebilir ve maalesef bazen çok geç de olabilir. Biliyorsunuz ki 6 Şubat tarihinde bir deprem atlatmıştık, yani bundan iki veya üç sene önce olması lazım. İşte bu deprem hem ülkemiz için büyük bir yas hem de dünya için bir tedbir olmuş olmalıydı. Yas olması doğrudur. Her ülkeden o zamanlar yardım gelmiş, herkes seferber olmuştu, yine olsa yine olurduk. Fakat tedbir meselesine gelirsek orası daha gün yüzüne çıkmamıştı.
Şimdi sıra yangındaydı. Bu zamanlarda dünyada farklı şehirlerde ormanlardan başlayarak alevler yükselmeye başlamıştı. Şehit olanlar olmuş, nice hayvanlar can vermişti. Tedbir var mıydı? Bilinmez. İhmal var mıydı? Sürüyle vardı. Bu ihmaller bizdendi. Bizim baş savmamızdan kaynaklanıyordu. Nice insan, nice hayvan kül oluyordu belki de, fakat bazıları hala dünyayı bir nimetten saymaya devam edebiliyorlardı. Şu an hala devam eden çeşitli yerde olan yangınların sönmesi için duamız sürmektedir. En kısa zamanda sönmesi tek dileğimizdir.
Dünya alevler içinde kaldı, insan her elinden geleni olmasa da yapabildiğinin en iyisini yapmaya çalıştı. Sadece akıllanmadı. Allah bunları ders olarak yolladı, o kendinden başka herkesi sorumlu tutup millete iftira attı. Zor her insan, kolay olan ne insan var, ne de zaman; ne demiştik, hayatın zorlukları onları da zorlaştırır. Kolay bir şey kalmamış bir dünyada insan kolay kalır mıdır? Asla. Dünya ateşler içinde yanıyor evet, ama insanlık olarak tek duamız olan yangınların sönmesi oluyor. Bir gün diyoruz. O bir gün biz insanlar akıllanırsak eğer bunlar bitecek mi diyoruz. Yok, bitmeyecek, bitmez çünkü imtihan bitmez. Ne insanın biter imtihanı, ne de dünyanın biter. Bağlama geçici şeye kendini, gitti mi üzülme hep emi. Zor olsa da bu dünya hayatı, kırma hiçbir zaman ümidi çünkü elbet yangın da söner, deprem de geçer. Allah istediği zaman her şey oluverir. Giden dönmez ama gidenin acısının mükafatı sana gelir, seni bulur. Hayat bu, olmaz dersin her şey olur.
