Durak

Şapkası tükenmiş yaz akşamı tiyatroya gidecektik ya da sinemaya.
Üst geçitte, gülerken ağlayan martıların çığlıklarında buluştuğumuz o bayram günü…
Dünyanın iki kişilik tek bayramı…
Düz saçlarından başladığım yolda, kirpikli zamanlar aralayarak beklediğim altı saat.
İçimde birikmiş denizlere açılan sıcak ellerinde, göle karşı dinlediğim o şarkı,
İkimizi açıyordu ömrümün o zamanları, iyi yürekliydi.
Seni beklediğim durağın yerini çiçeklerle değiştirmişti gözüm.
Sesin yetmez mi ikimize?
Sesinde, canım işte, her şeyi bulabilirim sanmıştım.