Herkese merhaba canlarım. Bu ay sizlere elimizdeki şeylerin kıymetini bilmek ve ziyan etmemek hakkında yazacağım. Maalesef çoğu insan, elindeki güzelliklerin farkında değil.
Allah’ın bize verdiği her nimet, bizim için çok kıymetlidir. Bu sebeple değerini bilmek gerekir. Tabağa fazladan koyulan ve çöpe atılan yiyecekler, yine aynı şekilde fazladan alınıp çöpe atılan ekmekler, fazladan alıp sonra kullanmadığımız birçok eşya, kıyafet, ayakkabı vs… Bütün bunlar nimete büyük saygısızlıktır. Hatta nimetten önce, onu bize verene saygısızlıktır. Bu da çok büyük bir günahtır. Her insan ihtiyacı kadar almalıdır, doyduğu kadar yemelidir. Ayrıca boş yere elektrik ve su harcamak da müsrifliktir. Şunu unutmamalıyız ki, bizim boş yere harcadığımız onca şeyi bulamayan bir sürü insan, aç açına ve sokakta yaşayan bir sürü hayvan var. Onları da düşünmek zorundayız. Örneğin kendimize ikinci bir mont almak yerine, ihtiyacı olan bir çocuğa mont alabiliriz. Ya da kendimize ikinci bir ayakkabı almak yerine, sokakta yaşayan hayvanlara mama alabiliriz. Şu bir gerçek ki, elimizdeki nimetler şükrederek ve paylaşarak çoğalır. Veren el, alan elden üstündür. Bu hep böyledir. Bu arada sevip sevilmek de büyük bir nimettir. O yüzden ne sevginizi ne de sevdiklerinizi asla kaybetmeyin. Allah herkese nasip etmiyor. Değerini bilmek lazım. Aldığımız her nefes, yediğimiz her lokma, içtiğimiz her yudum su, bedenimizdeki sağlık, kalbimizdeki merhamet, bize iyi gelen insanlar ve bize iyi gelen her şey, kimseye muhtaç olmadan kendi işini kendin görebilmek… Bunların hepsi nimettir, canlarım. Zenginlik sadece para, mal, mülk değil. Sağlıklı ve iyi bir insansan, vicdanın rahatsa ve yanında seni seven, senin sevdiğin insanlar varsa senden zengini yok. İnan ki yok. Elindekilerle yetinmeyi bilmeyen, daha çok isteyen, kıymet bilmeyen herkes elindekileri kaybetmeye mahkûmdur. Kabul edelim, gözleri para hırsı bürümüş binlerce insan var. Ne acı! Gerçek zenginliği hiç tatmamışlar, bir kez olsun yüzleri gerçekten gülmemiş, bir kez olsun gerçekten sevilmemişler. Yazık… Cüzdanları dolu, gönülleri bomboş. Sofralarında bir kuş sütü eksik ama şükürden, paylaşmaktan bihaberler. Bu insanlar sizce zengin mi gerçekten? Sizi ciddi anlamda düşünmeye davet ediyorum. Sadece parayla mutlu olunur mu? Mutlu olmayan bir insan zengin olabilir mi? Paylaşılmayan nimetin bereketi olur mu? İçinde huzur olmayan bir yuvayı bir arada tutmaya mal, mülk yeter mi? Mutlu olmanın yolu elimizdekilerin değerini bilmek değil mi? Hazır sizi düşünmeye davet etmişken şunu da ekleyeyim; akıl da bize verilen bir nimettir. Doğru kullanalım, ziyan olmasın.
Kadir kıymet bilelim, canlarım. Bu fani dünyadan sadece geçiyoruz, bunu unutmayalım. Sevgi, saygı ve muhabbetle…
