Narin’im

Narinim, daha boynuna gerdanlıklar takacaktık.
Ak güvercinler konacaktı o sinene, beyaz beyaz.
Boğazına hunharca bir el uzandı, bıraktı bizi hüzünlü.
Yüreğimizin yanık ötüşünün feryadı dinmeyecek.
Gözyaşlarımız, idam cezası çıkmadıkça durmayacak.
Aramızda dolaşıyor bak, buruk buruk acılar, sancılar.
Kurulur mu uzaktan idam sehpasının beyaz gölgesi?
Çırpınışlarını düşünmek parçalıyor beynimi, ruhumu.
Feryat figan eden sessiz çığlığın kulağımda yankılanıyor.
Utancımızın kırmızılığıyla kızardı ancak el uzatamadık.
Yazıklar olsun bize ve insanlığımıza.
Şimşek gibi çakan el olmadık o katilin suratına.