Bu hayat tozpembe sürüp gitse de,
Yaş ilerledikçe siyaha dönüyor bir bir.
Ömür aynası hep tersini söylese de,
Takvimden yapraklar düşüyor bir bir.
Ak düşmüş saçıma da aldırmıyorum,
Gurur yerlerde, tutup kaldırmıyorum.
Gönülde kopan fırtınaya aldırmıyorum,
Her defasında yaprak döküyor bir bir.
Kaç bahar geçti, sayamadım kaç yaz,
Düşündükçe buna yürek dayanmaz.
Geçtik o yollardan, artık dönüş olmaz,
Her an yollarıma engel çıkıyor bir bir.
Çok mu şey istedik, kaldı kursağımızda?
Hayallerimiz yıkıldı, kaldık hep altında.
Dost bilip can verdiğimiz insanlarda,
Bir veda bile etmeden gidiyor bir bir.
Mehmet’im, o evreyi ben çoktan kapattım,
Farkındayım, dönüşü olmayan yola saptım.
Ömür aynasına son bir defa daha baktım,
Sayfaları yırttım attım bu gün yine bir bir.
