Karanlıktan sıyrılıp günü kucaklasa güneş… Kocaman elleriyle kırlardan papatyaları toplayıp üzerimize yağmur gibi yağdırsa. Bir anda tüm dünya papatya yağmuruyla sırılsıklam olsa. Hiçbir karanlık bulut kalmasa yeryüzünde. Ütopya, biliyorum; hayal ama çok güzel değil mi? Diğer yandan da her şey hayallerle başlamıyor mu!
Dünya da her gün bir felakete gözlerimizi açarken, içimiz kararmış, ruhumuz bezmiş şekilde güne başlarken istiyoruz ki güzel mucizeler olsun. Dünya yok olmasın, insanlar ölmesin. Hayat bu kadar pahalı, bu kadar zor olmasın. Çocuklar daima gülümserken umut tohumları yeşersin. Güzel günlere yol alalım birlikte. Her zaman çiçek kokusu olsun, kan kokusu yerine. Savaşların olmadığı bir dünyada huzur içinde yaşasa tüm insanlar. Dengeler eşit olsa; zengin-fakir, güzel-çirkin ayrımı olmadan birlik olsa.
Dünyamızı güzelleştirmek sadece güzel düşünmekle olur mu peki? Düşünceyi adımlara, adımlarımızı harekete geçirmek, hatta koşarak ilerlemek gerekiyor. Bu dünya bizim, hepimizin. Dünya insanları olarak elimizden geldiğince barışa yönelik hizmet etmeliyiz. Sadece insanlar için değil, bu dünyada var olan tüm canlılar için hayatı daha yaşanılabilir kılmak için çalışmalıyız. Hepimizin yapabileceği bir şeyler her zaman var ve olacaktır.
Neden bir şeyleri daha iyi hale getirmek için çalışmayalım ki!..
O hayalini kurduğumuz papatya yağmurunu gönüllerimize yağdırsak mesela, olmaz mı? Umutlarımız yeşerdikçe, çiçekler çoğaldıkça daha iyi bir gelecek inşa edemez miyiz? Gülümsemek varken birbirimize somurtmak niye? İyi niyet varken kötü düşünce niye? Uyan insanoğlu, uyan!..
Bugün varız, yarın yok. Dünya bugün bizim için ama yarınımız, bir gün yok. Keşke barış güvercinlerini uçursak aynı anda tüm gökyüzüne. Pırıl pırıl bir gökkuşağı altında toplanıp haykırsak. Farklı coğrafyalardan, farklı ırklarda, kendi dilimizde konuşup hepimiz birbirimizi anlasak. El ele verip dünyamızı iyileştirmek için çabalasak.
Birer dilek dilesek, gerçek olması için çalışsak. Olmaz demeyin, olur. İnsan dediğin yeter ki istesin, her şeyin üstesinden gelir. Bizler, yani tüm dünya insanları, el ele verirsek başarırız. Daha mutlu insanlık ve daha yaşanılabilir bir dünya için bunu da seve seve yaparız.
İstemek ve çaba göstermek başarmanın yarısıdır. O zaman başlamak için neden duralım? Dünyamızı güzelleştirmek için, haydi başlayalım.
