Bu dava yetim kaldı sensiz ya MUHAMMED. (s.a.v.)
Her birimizin payına tonlarca kahır düştü.
Bitmedi içimizde çekişmeler, ihanet.
Vahdetten koptuk hepimize acı acı sabır düştü.
Dağılmış tespih gibiyiz, müminler birbirinden bihaber,
Nerede Müslüman var orada acı, çile, keder,
Yetim bir dava ki mensuplarına uzanmaz eller,
Kafire altın, gümüş, mümine bakır düştü.
Bilmedik kıymetini davanın, samimiyet kaldı yüz üstü,
Müslümanlar para pul menfaat derdine düştü.
Kendisine gelmeyen belaya arkasını döndü gülüştü.
Üçümüze, beşimize villa saray, milyarlarımıza ahır düştü.
Yok elimizden tutanımız, düşenimizi kaldıranımız,
Hani biz tek vücuttuk, yanmalı değil mi aynı anda canımız?
Çilehanelere dönüştü şu küçücük vicdanımız,
Küffara dünyada cennet, mümine yanık bağır düştü.
