Dantel

Annemden kalma hikaye gibisin.
Vitrinde duran tozlu bardağın,
Beyaz dantelle yazdığı aşk gibi,
Öyle bekler durursun.
Gelecek misafiri,
Özenle yıkanıp, kurulursun masaya,
Seni anlatırlar saatlerce,
Çeyizimden diye,
Bir heyecan bir telaş,
Gözlerden süzülür yaşlar,
Aman gençtik diye,
Şımarırsın ışıl ışıl parlarsın dillerde,
Tek taş yüzük gibi gösterilirsin ellerde,
Şaşar kalırsın bunca hürmete,
Bir curcuna içinde toplanır masadakiler,
Salata tabağında taşınırsın.
Işıklar sönmeden,
Vitrindeki yerini alırsın.
Dillerden düşmeyen aşk gibi,
Hep uzaktan yaşanırsın.