Yaşantımızın olmazsa olmazı iletişimdir. Sohbet etmek, hayata güzellik katmak demek olduğu gibi, pozitif bir enerji ile yaşama huzur katmaktır. Zaman geçtikçe iletişim kuramaz hale geldik. İletişimi sosyal medyadan, sadece telefonda konuşarak halletmeye çalışan bir toplum halini aldık.
Dostlarımızla, arkadaşlarımızla, sevdiklerimizle bağları kopardık. Muhabbet etmek başka bir düşünceye dönüşür oldu. Bir selam vermek, bir hatır sormak sorgulanır bir hale geldi. Hangi ara bu kadar iletişimi kötü yönde kullanmaya başladık? Hangi ara sohbet biter oldu? Hep bir sorular kafamızda hayata bakar olduk…
Teknoloji çağını çabuk yakaladık ve teknolojik ürünler çok geçmeden önümüze çıkmaya ve kullanmaya başladık. Teknoloji ile beraber hayat yorgun bir hal almaya başladı. O günden sonra hastalıkların ardı arkası kesilmedi. Hepimiz bir robota komut verir ve her işi ona yaptırır olduk. Hazır olunca her şey, insana da gerek kalmadan bir tıkla robot ayağına geliyor. İnsan gücüne gerek kalmadan bir düğmeye bastığınızda ev tertemiz olur. Telefonla insan yerine, robotla işimizi halleder olduk. İkili ilişkiler bozuldu. İletişim gitgide azaldı. Konuşmadan, sadece bir cihazla her şeyi yapabilir hale geldik. Sorgulamadan, bir şeyin fiyatını bilmeden, üzerimizde kıyafetleri denemeden, birbirimizi görmeden işimizi halleder olduk. Aynı evde bile! İki yabancı gibi ve herkes aynı evde ayrı odalarda, birbirinin yanına gitmek konuşmak yerine, telefonla birbirini arar ve haber verir oldu.
Arkadaşını ararken ya da hatır sorarken bir çıkar için olduğunu düşünüp, şüphe ile bakar olduk.
Nasıl bir zaman?
Nasıl bir hayat?
İyi olan ne varsa,
Hepsi gitti birer birer…
