Yaşantımızın ilk anından itibaren, ikili ilişkilerde ya da bir toplulukta konuşmak, bir şeyler anlatmak; gerek sözlü, gerek yazılı, gerekse beden dili ile yapılan eyleme iletişim denir.
İletişimi yerinde ve gerektiğinde, üslubu ise güzel ve sade olmalı insanın. Dilden dökülen söz, ağızdan çıkan kelimedir. Günlük yaşamda bu ikisine çok dikkat etmek gerekir. Ağızdan çıkan kötü kelimeler insanı incitmemeli; dilden dökülen sözler bir ok gibi yaydan fırlamamalı.
Güçlü bir iletişimin ilk aşaması:
Kelimeleri düzgün ve yerinde kullanmaktır.
İkinci aşaması:
Ağızdan çıkacak sözlerin iki defa düşündükten sonra, sözün ne amaçla söyleneceğini bilerek konuşmaktır.
Üçüncü aşaması:
Dilden dökülen sözlerin kalben söylenmesidir.
Söz ağızdan bir kere çıkar. Söylenilen söz kızgınlık anında söylenirse, öfke ile konuşulacağından karşındakini incitir ve üzer. Pişman olunacak söz söylemektense, biraz düşünüp sakin bir kafa ile konuşmak doğru bir davranış olur.
Ok yaydan bir kere fırlar. Ok, hedefi şaşırıp başka yere saplanır; tıpkı dilden dökülen sözler gibi. Kalbe vurur ve kalp kırıklığı olur. İyileşmesi kolay olmaz.
Güçlü iletişimin üç temel yolu vardır:
Birincisi: Doğru yerde.
İkincisi: Doğru zamanda.
Üçüncüsü: Doğru kişiyle.
Bu temel unsurlar oluştuğunda, iletişim her iki taraf için de güzel biter.
Hayata negatif bakmak sorunları çözmez. Pozitif bir yaklaşım ise sorunları ortadan kaldırır. Düşüncelere ve yaşama şekline saygı duymak da iletişimin bir parçasıdır.
Hayatı olduğu gibi kabullenmek, iletişimi kurarken yargılamadan kurmak gerekir. Hayatın bir parçası olan iletişim, yaşam boyu bizlere güzellik katar.
Yeter ki sevgiyi, hoşgörüyü ve güzellikleri görmezden gelmeyelim.
Yaşam, hayatla bir bütün olur.
İletişim, kalple huzur bulur.
