Her şey birbiri ile nasıl da bağlantılı. İse yaramaz diye çöpe attığın, bir başkasının aradığı da olabilir. Aslında hiçbir oluşumun tek başına var olduğunu düşünmek sığlık olur. Hayatta yalnız olmak yok bana göre. Evde ya da bir ormanda tek başına olduğunu zannedersin. Hayır değilsin. Manevi boyutunu zaten söylemiyorum. Yüce yaradan her anımızda, amenna! Tek başına yürüyüşe çıksan ya da yalnız yaşayan birisi olsan. İyice bir düşün bakalım acaba gerçekten tek başına mısın?
Bir kere gün içinde konuştuğun insanlar, girdiğin ortamlar, izlediğin filmler, okuduğun kitaplar hatta yediğin yemekler, attığın çöpler, yaptığın alış verişler… Hepsi ama hepsi senin bedeninde, ruhunda, zihninde izler bıraktı bile. Birçoğunun farkında bile değilsin. Gün içinde söylediğin bir kelime, birini çok mutlu etti ya da çok üzdü. Onun yansıttığı duygular da sana geçti. Okuduğun kitaptaki karakterin duygularından aldın biraz. Sonra merak ettiğin sorulara cevaplar ararken karşına çıkan gereksiz bir sürü bilgi ile doldu kafan. Yediğin yemeğin tadı da eklendi hafızanda bir yerlere. Kaygıların, kuşkuların, beklentilerin, öfkelerin, mutlulukların… Gün içinde farkında olmadan ufak ufak hepsinden tadıyorsun aslında.
İnsan akledebilmesiyle, duygularıyla var evet. Ama bazen tüm bu yüklerden arınmak gerekiyor. Tamamen zaten mümkün değil. Hani yalnızız zannettiğimiz o anlarda işte yalnızlığın hakkını tam olarak vermek gerekiyor. Tabi bu bilinçli olarak yalnız kalmak isteyen için geçerli olduğu kadar yalnız kalmaktan hiç hoşlanmayan için de geçerli. Mühim olan bu yansımaları kendine nasıl geçirdiğin! Pozitife çevirmek işin en zorudur her zaman. Farkında bile olmadan maruz kaldığın onca duygunun sende iyi bir dönüşüme uğraması seni güçlü yapar. İdrak edebilmek, farkında olabilmek için de gerçekten yalnız kaldığın ufacık anlar oluşturman gerekir. Herkesin yöntemi farklıdır. Kimi meditasyonla kimi ibadetler kimi kitapla boşaltır zihnini. Her ne yapıyorsan kendini tam anlamıyla o an ona adamalısın. Evde yalnızım sandığın ama zihnindeki, ruhundaki kalabalıklarla beraber oturup kahve içtiğin anları. Hiçbir şey düşünmeden sadece kahve içme eylemine dönüştürebilirsen ve bunu alışkanlık haline getirebilirsen işte o zaman hayattan aldığın haz da değişecektir.
Kısaca, eylemlerin yansıman ise sana yansıyanlar ise senin dönüştürdüğün ya da öylece kabul ettiğindir. Senin yaptığın basit bir eylem belki de dünyanın bir ucunda birilerini etkileyebilir. Eylemsiz etki olmaz. Önce zihnini harekete geçir sonrası zaten gelecek…
