Gözlerim kum kaçmış gibi acıyor. Minik minik parçalar geziniyor göz kapaklarımın içinde. Yüreğimde bir darlık, sıcacık oluyor her yerim. Ramazanı Şerifi pek sevemem, anneciğimin gittiği ay. Her Ramazan-ı Şerif yanar durur sinem.
Annesi olanlara her daim söylerim elini ayağını, saçını kulağını neresi denk gelirse öpün koklayın, gittiler mi boşluğu hiç bir şeyle dolmuyor. Karanlığa çekilip, içine gömüle gömüle “anneee, anneee, anneee” inliyorsun. Ne sesin duyuluyor, ne cevabı geliyor.,
Kur’an-ı kerim okuyorum sürekli, rüyamda görüşmek için, bir iş veya uğraşla okuyamamışsam rüyama gelmiyor. Bilmeyen anlamaz ama o rüya görüşleri bile hasret acısını hafifletiyor. Sıcacık sarılmak. Kokusu yok ama gözleri, elleri, varlığı ilaç oluyor.
Gözlerim kızarmış ve yüzüm düşmüşse çocuklar gelip anneni mi özledin derlerdi miniciklerdi. Küçük kızım başımı dizine koyar, üzülme ben senin annen olurum derdi, üç yaşından bu yana o benim küçük annem, ne zaman üzülsem başımı dizine koyup saya saya ağlarım. Bir iyi geliyor bilemezsiniz.
Aileden bin km uzakta yaşıyorsanız, annesizseniz, annesi olduğunuz yavru size annelik yapsa şükürlerde olursunuz. Hayat yorucu, ezici, kırıcı. Ekmeği tam, yuvası sıcak olanlar herkesi aynı zanneder, her baş bir ağırlık, her yürek bir acı taşır kapasitesince.
Babamın yanına gittiğimde annemin kıyafetlerinden alırdım. 22 senede annemden geriye kabrinde ne kaldı bilemem ama kıyafetler yepyeni duruyor. Pijamasını giyip uyuyorum. Sarılmış gibi sıcacık. Kokusunu alarak, bir huzur bir keyif bebek oluyorum yeniden.
Seccadesine alnımı koyup tespihini okşuyorum. Annem gül kokulu canım annem, seninle yaşamak yarım kaldı, doyamadım. Gittiğinden bu yana her gün yeniden yetim yeniden garip yüreğim. Ne sokulup saklanacak bir gölge, ne nazlanacak bir sinem var.
Sensizlik alışılamayacak bir yalnızlık anne, her meşguliyet sonuna geldiğinde bak anne ne yaptımla bitiyor. Bak anne ne yaptım, ben 22 senedir seni özledim, Görüş günü olmayan bu ayrılıkta, her gün sana gelmenin yaklaşmasına sevindim.
Vuslatı mahşere kurulu ilk ayrılığımsın, bana ahireti tatlı kılan, ölümü sevdiren ve özleten gidişin büyütmeye devam ediyor annem. Bak gördün mü sana gelmeye hazırlanırken, günden ve zamandan gafil olmamayı, ve senin öğrettiğin gibi kimseyi incitmemeyi devam ettiriyorum.
Seni çok özledim canım annem, Rabbim huzurla dinlendirsin, sıkıntı ve zahmet vermesin.
Anne kokusuyla uyumak, yanınızda ise yakınınızda ise hayatta ise sarılıp yatınca olur. Ama diğer alemde seyrü seferde ise işler zorlaşır. Vaktiniz varsa her anın kıymetini bilin, geri dönüşü olmuyor bu ayrılığın.
Annesizliğin 20. Senesinde babasızlığı da yaşadık, şimdi bayramlar kabir ziyaretleriyle bütünleşiyor, ne tatlılar tatlı, ne şekerler şekerli…
Annesi babası gitmişlere sonsuz kuvvet, giden anne babalara da de Rabbimden rahmet diliyorum.
Mutlu bayramlar…
