Büyümek Sadece Yaş Almak mıdır?

Büyümek aklımıza geldiğinde ilk olarak yaş almak gelir. Doğumdan bebekliğe, çocukluktan gençliğe, yetişkinliğe uzanan bir zamandır aslında. Büyümek, boyumuzun uzaması, kilomuzun artması ya da saçlarımıza aklar düşmesi değil; aynı zamanda ruhumuzun, zihnimizin ve kalbimizin de yeni oluşumlar kazanmasıdır.

Yaş almak, bedenen olgunlaşırken; büyümek ise ruhen olgunlaşmaktır. Yaş aldıkça, eskiden korktuğumuz şeylerin aslında ne kadar küçük olduğunu, hatalarımızdan ders çıkarmayı, düşüp yeniden kalkmayı öğreniriz.

Yaşamın her aşamasında, büyümenin yalnızca fiziksel bir süreç olmadığını; aynı zamanda ruhsal ve duygusal bir yolculuk olduğunu, bu yolculuğun aceleci adımlarla değil; sabırla, kabullenmeyle ve en önemlisi, kendine inanarak yürümeyi gerektirdiğini fark ederiz. Büyümek, bazen de en büyük yaralarımızdan bile ders çıkararak, o yaraları birer yol haritasına dönüştürmektir.

Hepimiz, yaşamın getirdiği zorluklarla mücadele ederken defalarca düşer kalkarız; hepsinde ayrı yaralar alırız. Bu yaralar, ister fiziksel ister duygusal olsun, aslında bize çok şey öğretir. Mesela, daha güçlü olabileceğimizi, düştüğümüz yerden kendimiz kalkmayı öğrenmemiz gerektiğini anlatır.

Büyürken açılan yaraların izlerini silmek yerine, onları kabullenmeyi, onlarla birlikte yaşamayı ve hatta onlara teşekkür etmeyi öğrenmeliyiz. Çünkü her bir yara, aslında bize yeni bir bakış açısı, yeni bir güç ve yeni bir yol sunar. Bazen büyümek, sabretmeyi, kabullenmeyi ve yavaşça kendine sarılmayı öğrenmektir.

Kabullenmek ve sabır, büyümenin en önemli erdemlerinden biridir. Hiçbir değişim ışık hızında gerçekleşmez. Fidanın ağaca dönüşmesini düşünün; bizim de olgunlaşmamız zaman alır. Bu süreçte sabrederek, kendimize inanarak, sağlam adımlarla yürümeliyiz. Acele etmek, kendimizi başkalarıyla kıyaslamak yerine, kendi yolumuzda ilerlemeyi öğrenmek en güzelidir.

Büyümek, bazen de yalnız kalıp kendimize sarılmaktır. En zor zamanlarımızda bile kendimizi yargılamak yerine, kendi kendimize iyileşmeyi öğrenmektir. Hatalarımızdan ders çıkarmalıyız ama hataların hayatımızı sınırlamasına izin vermemeliyiz. Kendimizi tüm eksiklerimiz ve kusurlarımızla sevmeyi, kabul etmeyi ve affetmeyi öğrendiğimizde, hayatın zorluklarına karşı daha güçlü hale geliriz.

Büyürken, zorluklarla yüzleşiriz. Hayatın bize sunduğu engelleri aşarız. Kayıplarımız olsa da her şeye rağmen sabırla yaşamaya devam ederiz. Büyümek, sevdiklerimizin değerini bilmektir aslında; onlara sarılmayı, onlarla gülmeyi ve onlarla ağlamayı öğrenmektir. Mükemmel olmadığımızı, hatalar yapabileceğimizi ve bunun bizi daha da olgunlaştırdığını anlamaktır.

Büyürken kendi yaşam alanımızdan çıkarız. Bilmediğimiz sulara açılırız, yeni deneyimlere cesaret ederiz ve kendimizi sürekli geliştirmeye çalışırız. Büyümek, zamanla olgunlaşan bir meyve gibi, daha tatlı ve daha doyurucu bir hale gelmektir.

Hayattaki kayıplarımız, bizi büyümeye zorlayan en önemli etkendir. Çünkü bu kayıplardan sonra ailesindeki birine bakmak, ev işlerini üstlenmek, hatta bazen de evin reisi olmaktır. Bu durumda büyümek; başkalarının ihtiyaçlarını ön planda tutmayı ve fedakârlık yapmayı öğretir.

Ekonomik olarak büyümek, kendi geçimini sağlayarak bütçe yapmayı, finansal kararlar almayı gerektirir. Bireyin kendi hayatını yönetebilmesi, olgunlaşmasına büyük katkı sağlar. Büyümeyi yaş almaktan ayıran en önemli unsurlar; duygusal gelişim, sorumluluk alma ve iletişim kurmadır. Bu üç unsur geliştikçe büyürüz, olgunlaşırız.

Sözün kısası, yaş almak bir sayıdır; büyümek ise zaman ister. Büyümek, sürekli devam eden, asla bitmeyen bir gelişim yolculuğudur. 90 yaşında bile yeni bir şeyler öğrenmeye devam ederiz. İletişime ve öğrenmeye açık olduğumuz sürece büyüme devam eder.

Yaş almak, zamanın geçmesiyle gerçekleşir; hepimiz için kaçınılmazdır.

Şimdi sizler de düşünün: Sadece yaş mı aldınız, büyüdünüz mü? Ya da siz, hayatın hangi döneminde büyüdüğünüzü en çok hissettiniz?

Ben büyümeye devam ediyorum. Yaş sadece sayılardan ibaret.

Bu sorunun cevabını yazımı okuduğunuzda yorum olarak yazarsanız beni mutlu edersiniz.

Sevgiyle kalın.