İnsan fıtratı gereği hayatta sevilmek ve sevmek ister. Bu hem aile içinde, hem arkadaş ortamında, hem de özel duygu olan aşk içinde geçerlidir. Zaman zaman yanlış insanlara denk gelen biz insanlar, sevmenin nasıl kutsal bir duygu olduğunu unutur ve onu hiç ederiz. Her zaman birinin bizi sevmesini istesek de, belki de biz birisini düzgün sevemeyebiliriz. Bunun için kimileri aileden sevgi görmediklerini ön plana koymuş, kimileri de çevresinde kimsenin sevmemesini ortaya koymuştur. Sebebi ne olursa olsun, bir insanı sevmek insanın kendi karakteriyle ve kalbiyle alakalıdır. Karşısında olan insanı sevmek kolay olsa da, kaybetmek en zorudur. Çünkü seven insan zor gider, bazen de sizin iyiliğiniz için gitmiş olur. Ne olursa olsun, sevgi hak edende güzeldir. Kimi insanlar vardır, sevgiyi bilmez fakat sevilmek ister; kimi insanlar vardır, sevilmek ister fakat layık olmaz; kimi insanlar vardır, ne sevmeyi bilir ne de seven kıymetini bilir. İşte bu insanlar, sevmeyi bilen insanları sevgiden, aşktan soğutur. Hatta bazen öyle soğutur ki, düzgün seven insanı bile algılamaz olur. Ne yapsa güvenemez, ne söylese inandıramaz, ne kadar sevgi verse de içini ısıtamaz. İşte biz insanoğlu, hak etmeyene sevgi verdik mi, hak edene kör oluruz.
Aşk hak edende güzeldir. Sadece aşk değil, her duygu hak edende güzeldir. Her duygu zordur, fakat değeri bunu görmemize izin vermez. Aşkın gözü kördür azizim; ne kadar hak etmeyene tutulsa da gönül, aşk onda güzel olduğu için hatasız görünür. Aşk güvendir azizim; tüm her şeye, herkese rağmen güvenmektir. Duygularını, inancını, aşkını emanet edebilmektir. Aşk zordur azizim; kimi bu uğurda can verir, kimi ise Ferhat gibi dağları deler. Kimi Mecnun gibi Leyla’sına kavuşmak ister, kimi ise o Leyla’yı gözü kapalı harcar gider. Aşk hak edende güzel azizim; hiçbir yalan olmadan kalbe girende güzel, her anında yanında olanda güzel, hastalıkta sağlıkta “evet” diyende güzel. Bir çift göze bağımlı, diğer tüm gözlere kör olanda güzel. İşte aşk hak edende güzel.
Aşk kutsaldır azizim; kimi zor bela bulur, kaybeder, kıymet bilmez; kimi de yapışır ona, bırakmaz, ömürlük sever. “Ölüm ayırır” derler ya azizim, işte aslında aşk, ölümden sonra bile olmak için dua eden de güzel; ahiretini kurtarmak için gözyaşı döken de güzel; fani aşka değil, ilahi aşka daha çok bağlanan da güzel; takvasıyla takvalanan eş de güzel; iyi bir annede, iyi bir babada güzel… Aşk hak edende güzel azizim; ahiret uğruna harcanan, dünya uğruna güzel. Aşk zamanda güzel azizim; gençken, yaşlıyken değil, o zamanda güzel. Bulunduğun anda güzel, sevdiğin insanda güzel, hak edende güzel. Aşk, sana kolaylık sağlayan bir kalpte güzel. Her şeyini düşünen akılda güzel, seni senden daha çok seven kalpte güzel. Aşk hak edende güzel azizim; seninle çocuk olan, aile olan, arkadaş olan birinde güzel. Ve aşk öyle güzel ki azizim; buldun mu dengini, yanında dinlendiğinde güzel. İşte aşk öyle bir duygu ki azizim; ne ortası var, ne sonu, ne bitişi var, ne yok oluşu. Aşk hak edende güzel, hak edeni de bulmak hak etmeye düşer.
